‘..Ik kom al aan door er naar te kijken!’
VLOEDGOLF
Herhaling in routine is oké voor mij. De rebel in mij vind het niet altijd leuk, maar die snapt dat mijn zenuwstelsel er goed op gaat. Herhaling in ondoordachte dingen die mensen zeggen, is een ander verhaal. Ondoordacht, standaard, irritant. Als je alles gewoon kan negeren en van je af kan laten glijden, als een neurotypisch persoon, dan lijkt mij dat echt super chill. Helaas kan ik dat niet. Elke zin die ik vaker heb gehoord is een katalysator voor een vloedgolf aan gedachten die ik vervolgens moet negeren omdat ik rekening moet houden met het feit dat mensen gewoon dingen roepen.
Maar nu heb ik hier de ruimte gecreëerd om eindelijk een keer deze vloedgolf wel te delen!
Ik weet hoe het over kan komen als ik al deze dingen wel zou zeggen en dus doe ik intern moeite om alles voor me te houden. Maar mijn machine gaat dus wel aan het werk, alleen zie je dit niet. Er wordt energie verbruikt. Ik incasseer iets wat iemand zegt en mijn lijf en hoofd doen er iets mee. Net als sensorische prikkels zijn woorden die ik in mij moet opnemen en moet verwerken, ook prikkels.
Als iemand iets zegt tegen mij dan ga ik daar alle aandacht aan besteden om er naar te luisteren. Ik stel de wie, wat, waar vragen om een helder beeld te vormen en wil niets aan het toeval overlaten. De ander heeft immers alle informatie voor mij. Wat voor een ander niet belangrijk is om te vertellen is vaak wel belangrijk voor mij om te weten, om de beste reactie te kunnen geven. Ik doe dit bij elk gesprek, of ik nou wel of niet een reactie geef, alles kost energie en zorgt ervoor dat mijn batterij gedurende de dag leeg loopt. -binnenkort online, de blog ‘5 triggers per dag’ om te lezen hoe ik dit balanceer door de dag heen met energie opladers.-
DE ‘JE KAN HET HEBBEN’ KWESTIE
Ik sport inmiddels meer dan 5 jaar consequent elke week. Dit burn out jaar niet meegerekend, helaas. Ik heb sinds de lock down mijzelf geïnformeerd over gezonder eten en heb ook dit toegepast in mijn dagelijks leven.
Het afgelopen jaar heb ik twee keer in een calorie tekort gezeten om een bepaald fysiek te vormen en om te kijken wat ik fysiek en mentaal aan kon. Dit alles kan je denk ik wel een autistische hyperfocus noemen. Ik wil mij er helemaal in onder dompelen, ik wil er alles over weten en vind het ontzettend leuk om er over te praten. Genoeg klanten in mijn tattoo stoel die dit ook een leuk onderwerp vonden gelukkig.
Maar soms kom je toch mensen tegen die graag tegen je willen zeggen dat je het toch niet nodig hebt. Want ‘jij kan het hebben.’ Wat kan ik precies hebben? Ongezond en calorierijk eten? Kan ik het hebben om niet in een tekort te hoeven zitten en zoveel te eten als ik wil? Ben ik dun genoeg om wat aan te komen en er dan nog steeds goed of dun uit te zien?
Of kan ik door blijven eten want het duurt nog heel lang voor ik jouw gewicht heb bereikt?
- ik denk eerlijk dat dit dingen zijn die heel veel mensen denken maar het niet zeggen. Of is dat mijn autistische hoofd die denkt ‘normaal’ te zijn een keer?
Wat fijn dat ik nu zelf een plek heb gecreëerd om antwoord te geven op deze opmerking, ook al zit precies niemand hier op te wachten. Wil ik vet verliezen om een gezellig doel te bereiken, (wat nog steeds binnen de gezondheidsnormen valt) dan ben ik vrij om dat te doen. Dat ik ‘te dun’ lijk voor de persoon met de opmerking ‘je kan het hebben’, komt omdat de meeste mensen het de kennis ontbreekt van wat een gezond gewicht en vet percentage precies inhoudt.
Het ding wat ik lastig vind is dat mensen alleen oordelen op wat ze zien. Je ziet er goed/dun uit en je eet een afgewogen maaltijd of juist iets ‘ongezonds.’ Er wordt geen rekening gehouden met hoe ik op dat fysiek ben gekomen. Dat ik er maanden al dan niet jaren voor train en als ik altijd maar in zou gaan op ‘ik kan het hebben’ dan zag ik er niet zo uit. En als ik dus iets ‘ongezonds’ eet betekent het niet ‘dat ik het kan hebben.’ Want als ik dit altijd at, dan zag ik er niet zo uit.
Wat fijn dat ik dit kon delen. Ik voel mij net Sheldon van The Big Bang Theorie met zijn need for closure, en alle testjes afmaakte die hij niet mocht afmaken van Amy.
Ik snap ook wel dat iemand zo iets roept omdat veel mensen vanuit hun eigen perspectief ook naar anderen kijken. Iemand die niet sport en weinig beweegt houdt geen rekening met hoevaak ik in de sportschool sta. Het oordeel over je afgewogen lunch komt van iemand die zich niet heeft verdiept in voeding of eetpatronen. Je wordt langs de maatstaf gelegd van iemand met een totaal andere levensstijl.
En dit zorgt dus voor een vloedgolf aan informatie in mijn hoofd wat ik graag wil delen om iemand te educaten. Van een stukje bewustwording over het roepen van zulke dingen en de maatstaf waar ze mee meten tot een spiegel op hun eigen situatie leggen. Het is uiteindelijk gewoon iets wat iemand roept om eigenlijk te zeggen dat je er goed uitziet. En ook al weet ik dat, het stopt de vloedgolf niet, die ik binnen moet houden, en toch mijn batterij leegt.
‘Je KaN hEt HeBBen!’ GONE WRONG
Ik ging regelrecht in een binge van 3 maanden na mijn sport traject door de burn out, en kwam 12 kilo aan. Zeven maanden in een intensief tekort en direct daarna wilde mijn lichaam alles en meer er weer aanvreten. Ik moest loslaten en leren accepteren, want er tegen ingaan kostte energie en gaf stress. Ik moest er vanuit gaan dat mijn echte zelf een sportief en gezond persoon is.
Ik was stiekem ook wel een beetje benieuwd wat er zou gebeuren als ik echt compleet los zou laten en toegaf aan de binge. Waar zou ik behoefte aan hebben, hoeveel zou ik willen eten en hoe snel vormt vet zich.
Ik lag maanden plat en ik at.
Kan ik het nog steeds hebben Gerda?
Eerlijk gezegd voel ik mij nu een gemiddelde Nederlandse vrouw qua gewicht. Ik weet dat ik niet extreem dik ben volgens maatschappelijk standaard. Mijn BMI is aan de hoge kan, maar niet te hoog. Intern vind ik het vreselijk. Dit ben ik niet, ik voel mij niet mezelf. Ik pas al mijn kleren niet meer en omdat ik weet dat het ‘tijdelijk’ is draag ik elke dag maar een joggingbroek. Ik ben wel een ervaring rijker. En goed dat ik ook weet hoe intens veel ik moet vreten om 12 kilo aan te komen. Als ik straks mijn energie weer op de rit heb ga ik zeker niet meer zo fanatiek strak in een tekort. Oké, misschien wel, maar niet voor zeven maanden! Het moet leuk blijven, en het moet gezond blijven. Ook mentaal gezond.
Ik vind het allemaal oké. Ik vind het oké dat ik van binnen niet oké ben. Dat ik in een burn out zit en mentaal door heel veel heen ga. Mijn uiterlijk matcht nu bij mijn innerlijk en dat is oké. Ik wil er niet op en top uitzien van buiten maar mij niet goed voelen van binnen. Dit voelt eerlijker, menselijker en als een normale beweging in het leven.
Ik tel de dagen af tot ik weer de fitte versie ben van mijzelf. Maar ik zet mijzelf ook elke weer op m’n plek, dat dit nu de tijd is om gewoon mee te gaan op de golven, én de vloedgolven, in mijn hoofd.
Reactie plaatsen
Reacties